Diagnozowanie alkoholizmu
W latach 40 XX wieku wprowadzono testy diagnostyczne. Ich celem jest wychwycenie populacji osób pijących problemowo, u których wystąpiły wczesne objawy ryzykownego lub szkodliwego picia alkoholu, oraz ułatwienie postawienia diagnozy uzależnienia od alkoholu.
Do najczęściej używanych należą: CAGE (nazwa pochodzi od pierwszych liter najważniejszych słów w poszczególnych pytaniach w wersji oryginalnej), jego zmodyfikowane wersje przeznaczone dla kobiet w ciąży - TWEAK i T-ACE oraz SAAST (35-pytaniowy test do samooceny - ang. Self-Administered Alcoholism Screening Test). Do badań przesiewowych wśród młodzieży opracowano test POSIT (ang. Problem-Oriented Screening Instrument for Teenagers), który zawiera 14 pytań dotyczących picia alkoholu oraz używania innych substancji psychoaktywnych.
Pod koniec lat 80 XX w. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaproponowała stosowanie przesiewowego testu AUDIT (ang. The Alcohol Use Disorders Identification Test). Składa się on z 2 części - wywiadu alkoholowego oraz badania klinicznego; uwzględnia również poziom gamma-glutamylo-transferazy (GGT), enzymu, którego poziom jest zwykle podwyższony u alkoholików.
Istnieje również możliwość wykonania badań laboratoryjnych, których wyniki pozwolą nie tyle rozpoznać alkoholizm, co stwierdzić stopień zaawansowania alkoholizmu. Zalicza się do nich oznaczenie poziomu aminotransferaz wątrobowych czy gamma-glutamylo-transferazy (enzymów biorących udział w przemianach alkoholu, których podwyższony poziom przemawia za zniszczeniem wątroby). W zależności od czasu trwania nałogu i rozwoju powikłań wykonuje się odpowiednie badania laboratoryjne i obrazowe.
Najczęściej alkoholicy nie zauważają swojej choroby. To bliscy, znajomi, lekarze czy terapeuci pomagają im dostrzec jej objawy choroby alkoholowej, zrozumieć i wesprzeć w leczeniu.
- Zaloguj się lub utwórz konto aby dodać komentarz
Zobacz także
Komentarze (0)
Dodaj nowy komentarz